Wystawy stałe

4. Piec chlebowy

Znajduje się w miejscu pierwotnej lokalizacji tj. w tyle zgrody Josta i Klicka, w dużym oddaleniu od domu. Piec ceglany służył dwóm rodzinom. Wspólne użytkowanie pieca pozwalało zaoszczędzić opału. Chleb wypiekano w nim raz na dwa tygodnie, po kilkanaście bochenków jednocześnie.

Charakterystyczne dla terenu Pomorza piece chlebowe budowane były z wypalanej cegły i posiadały kształt kopuły, która obłożona była z reguły grubą warstwą gliny. Całość przykryta była drewnianym daszkiem krytym papą. W biedniejszych wsiach zwykle jeden piec służył dwóm rodzinom. We wsiach zamożniejszych cała konstrukcja pieca mieściła się wewnątrz oddzielnego budynku, zwykle szkieletowego z dwuspadowym dachem krytym papą. Przy otworze paleniska pieca znajdowało się pomieszczenie na sprzęty i narzędzia służące do przygotowania i zarabiania ciasta oraz wypieku chleba. Na ziemi pomorskiej wypiekano z reguły z mąki żytniej z dodatkiem pszennej, /co uwarunkowane było zamożnością gospodarza/. Dodawano również gotowane ziemniaki, mające na celu przedłużenie świeżości pieczywa.