Aktualności
1 |
2 |
3 |
„Mereżka i filet, czyli tradycyjne koronki pomorskie”
2010-06-17
STOWARZYSZENIE NA RZECZ ROZWOJU REGIONU SŁOWIEŃSKIEGO KLUKA ZAPRASZA
mieszkańców gminy Smołdzino i powiatu słupskiego, absolwentów i uczniów szkół ponadgimnazjalnych, osoby chcące zająć się wytwórczością pamiątek regionalnych w postaci różnych form koronkarskich
do udziału w warsztatach
„Mereżka i filet, czyli tradycyjne koronki pomorskie”
planowanych do realizacji
w Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach
od sierpnia do października 2010
więcej informacji i zgłoszenia
pod nr tel. 59 846 30 20 lub 600820260
lub e-mailem na adres: gabryela2@tlen.pl
ilość miejsc ograniczona
zadanie dofinansowane ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
WYSTAWA CZASOWA - „Nie tylko ośla ławka. Osobliwości dawnej szkoły wiejskiej”
2010-06-17
Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach zaprasza do obejrzenia wystawy zatytułowanej „Nie tylko ośla ławka. Osobliwości dawnej szkoły wiejskiej”, która prezentowana jest w budynku dawnej szkoły w Klukach.
Celem wystawy jest ukazanie w jak najszerszym aspekcie szkoły funkcjonującej na wsi (od końca XIX wieku do lat 60. XX wieku), borykającej się z problemami lokalowymi, kadrowymi i zasadami wychowania uświęconymi tradycją w danym środowisku wiejskim, a często kolidującymi z metodami stosowanymi przez szkołę.
Trzon wystawy stanowi aranżacja odtwarzająca wygląd wiejskiej izby szkolnej z okresu międzywojennego XX wieku, kiedy to nowy ład polityczny i społeczny, który ukształtował się w wyniku I wojny światowej, narzucił stworzenie jednolitych programów nauczania i wychowania dla szkolnictwa niepodległej Polski.
Druga część wystawy ukazuje wiele istotnych aspektów szkolnictwa wiejskiego, takich jak: organizacja i praca szkoły, praca nauczyciela, potrzeby i praca ucznia, pomoce naukowe, podręczniki i biblioteki, do wyposażenia szkolnego i higieny szkolnej włącznie. Zgromadzone tu obiekty tworzą grupy tematyczne, których celem jest zilustrowanie wymienionych zagadnień choćby pokrótce. Jako materialne świadectwa danego zagadnienia, w poszczególnych grupach prezentowane są obiekty mieszczące się w ramach czasowych wyznaczonych przez scenariusz, czyli od końca XIX w. do lat 60. XX w.
Organizację i pracę szkoły ilustrują spisy szkolne, dokumenty szkolne, plany organizacji zajęć, projekt organizacji szkoły, metryki, dzienniki, księgi protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej i komitetu rodzicielskiego, księga korespondencji, świadectwa dojrzałości abiturientów seminariów nauczycielskich oraz świadectwa i zawiadomienia szkolne uczniów.
Na ilustrację pracy nauczyciela wiejskiego składają się przybory do pisania, przyborniki biurkowe, podręczniki metodyczne, zeszyty z konspektami i poprawionymi pracami uczniów, zeszyty z rozpisanymi przez nauczyciela rolami do sztuk wystawianych w ramach działalności zespołów teatralnych, książeczki z serii Teatr dla wszystkich, śpiewniki.
Praca szkolna dziecka wiejskiego zilustrowana została poprzez zeszyty z zadaniami i rysunkami, przybory szkolne w postaci obsadek, kredek i piórników, farb, nożyczek, gumek. Wśród przyborów na uwagę zasługują czarne, najczęściej łupkowe tabliczki, na których dzieci uczyły się pisać rysikiem podobnym do ołówka. Niezwykłe są też tornistry drewniane, zrobione z sosnowej najczęściej deski, sposobem domowym. Z późniejszego okresu pochodzą tornistry tekturowe. W związku z tym, iż dzieci wiejskie przemierzały długą drogę do szkoły, w tej części ekspozycji prezentuje się także ubrania, obuwie i dziecięcy sprzęt sportowy, tj. łyżwy, sanki czy narty, które niejednokrotnie ułatwiały przebycie tej drogi i sprawiały frajdę, choć nie wszyscy byli w posiadaniu takiego sprzętu.
W kategorii pomocy naukowych prezentowane są mapy, atlasy, globusy, plansze dydaktyczne, tablice poglądowe.
Część biblioteczna wyposażona jest w szafę z książkami, skrzynkę katalogową, księgę inwentarzową biblioteki, czasopisma i podręczniki szkolne.
Wyposażenie szkolne znajdujące się w izbie lekcyjnej, uzupełniają prezentowane w drugiej części ekspozycji ławki i tablica z lat 60. XX w., dzwonki, butle po atramencie, kałamarze.
W kąciku poświęconym higienie szkolnej znajduje się miska na stojaku, ręcznik i dzban na wodę a także podręczniki z tej dziedziny, lista klasowa dzieci objętych opieką higieniczną, seria plansz edukacyjnych oraz zaświadczenia lekarskie i usprawiedliwienia rodziców.
Do obejrzenia wystawy zapraszamy od wtorku do piątku i w niedzielę w godz. od 10.00 do 18.00.
UWAGA!!!
2010-05-27
W DNIACH 03.06 (BOŻE CIAŁO) I 04.06 (PIĄTEK) MUZEUM NIECZYNNE
OTTO KUSKE MALARZ POMOSKIEJ ZIEMI - wystawa czasowa
2010-05-06
Otto Kuske. Malarz pomorskiej ziemi.
Wystawa ze zbiorów:
Muzeum w Darłowie
Muzeum w Koszalinie
Muzeum Narodowego w Szczecinie
Prywatnych
Termin: 01.05.-11.07.2010, miejsce: chałupa z Żoruchowa w MWS w Klukach
Scenariusz, aranżacja i komisariat wystawy: Violetta Tkacz-Laskowska
Od 2003 roku Muzeum Wsi Słowińskiej organizuje każdej wiosny wystawy prezentujące twórczość malarzy związanych z Pomorzem Środkowym lat 20 i 30 XX wieku. Malarze ci należeli do bardzo licznej grupy artystów zafascynowanych pięknem ziemi pomorskiej. Tworzyli swe obrazy w plenerach nadmorskich i wystawiali je na regionalnych i krajowych wystawach sztuki. Wydmowe piaski, szkieletowe chałupy, powyginane nadmorskie sosny, rybackie łodzie wyciągnięte na brzeg, oczka jezior wśród lasów, praca rybaków i portowców, szczególne, surowe, acz piękne ludzkie twarze – to tylko niektóre motywy powtarzające się na pomorskich plenerach. Prezentowaliśmy w naszym cyklu dzieła Margarete Neuss-Stubbe, Hansa Wintera, Johannesa Sauera, Rudolfa Hardowa, Gottfrieda Brockmanna, Ullricha Bewersdorffa, Güntera Machemehla.
Malarstwo i grafika Ottona Kuskego doskonale wpisuje się w ten nurt. Ten Pomorzanin urodzony w Dretyniu koło Miastka najwyraźniej zauroczony był swą małą ojczyzną. Nie znamy całej twórczości artysty, ponieważ wiele z jego dzieł zaginęło. To, co udało się zgromadzić na ekspozycji przekonuje nas jednak, że dla malarza nie było niczego piękniejszego niż pomorski krajobraz, nic bardziej wartego utrwalenia niż pomorska przyroda, architektura i ludzie. Zachowane obrazy i grafiki ułożyć można w kilka grup tematycznych: krajobrazy pomorskie a wśród nich lasy, pola, wydmy, rzeki, jeziora, dalej architektura: wiejskie zagrody, kościoły, zamki i pałace, obiekty przemysłowe i wreszcie ludzie żyjący na Pomorzu i ich praca.
Zgromadzone na wystawie obrazy i grafiki pochodzą ze zbiorów muzealnych i kolekcji prywatnej. W sumie na wystawę składa się 80 dzieł: obrazów olejnych, akwarel, temper, rysunków i grafik. Z kolekcji prywatnej wnuczki artysty, pani Ingrid Schwamborn pochodzi 17 obrazów olejnych i akwarel prezentowanych na wystawie. Ingrid Schwamborn napisała także tekst do katalogu wystawy. Jest to tekst wyjątkowy: bardzo emocjonalny, można nawet nazwać go intymnym. Jest nie tylko wspomnieniem biograficznym o artyście, ale i wyznaniem uczuć wnuczki odkrywającej nieznany świat. Świat nieznany podwójnie, bo odległy i w czasie i w przestrzeni. Jak sama pisze, dla niej Pomorze, tak bliskie dziadkowi, było równie obce jak na przykład Syberia, odkrywała je, poznawała dopiero w dorosłym życiu, pracując z ciotką nad katalogiem dzieł swego dziadka.
Zwiedzając wystawę, również my możemy odkrywać Pomorze Ottona Kuskego. Znajdziemy tu wszystkie jego elementy: krajobraz, architekturę i ludzi. Oglądając litografie z teki Wieprza przejdziemy w wyobraźni cały bieg tej pomorskiej rzeki od źródeł nad Jeziorem Białym po ujście w Darłówku. Na akwarelach zobaczymy chaty i zagrody w Krupach, Staniewicach, Wilkowicach, Rusinowie, Starym Krakowie i innych wsiach ziemi sławieńskiej. Zadumać się możemy przy powykręcanej sośnie na wydmach czy nad brzegiem leśnego jeziorka, zagubić na ścieżce pośród wrzosowisk i brzóz, zachwycić urodą kwitnącej wiśni a nawet spojrzeć w twarze ludzi z tamtych, dawno minionych, lat. Myślę, że spotkanie z dziełami artysty, który ogromnie kochał i podziwiał swą ojczystą ziemię, będzie dużym przeżyciem dla wielu spośród nas.
Wystawa została zorganizowana dzięki wsparciu finansowemu firm:
Słowinex II, Cawis, Rügenwalde Mühle
UWAGA!!!
2010-04-14
Z POWODU ŻAŁOBY NARODOWEJ MUZEUM W KLUKACH DNIA 18 KWIETNIA BĘDZIE NIECZYNNE
CZARNE WESELE
2010-04-12
MUZEUM WSI SŁOWIŃSKIEJ W KLUKACH
ODDZIAŁ MUZEUM POMORZA ŚRODKOWEGO W SŁUPSKU
ZAPRASZA
NA IMPREZĘ PLENEROWĄ
CZARNE WESELE
KLUKI 1 – 3 MAJA 2010
CODZIENNIE OD 11 DO 16
W programie imprezy:
• pokazy kopania torfu, plecionkarstwa, garncarstwa, tkactwa, powroźnictwa oraz wielu innych rzemiosł i zajęć codziennych
• występy zespołów folklorystycznych
• kiermasz sztuki amatorskiej i rękodzieła
• świeżo upieczony chleb ze smalcem, drożdżowe wafle i inne słowińskie smakołyki
istnieje możliwość dojazdu na imprezę podstawionym przed Muzeum w Słupsku busem
planowane godziny odjazdu: 10.00, 12.00
Kluki-Słupsk: 15.30
Bilety na przejazd do nabycia bezpośrednio u kierowcy autobusu
CZARNE WESELE 2010
2010-04-12
MUZEUM WSI SŁOWIŃSKIEJ W KLUKACH
1,2,3 MAJ 2010
GODZ. 11-16
Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach, oddział Muzeum Pomorza Środkowego zaprasza na tegoroczną ,XVI już, edycję Czarnego Wesela. Impreza ta w 2008 roku zajęła III miejsce w konkursie na Produkt Turystyczny Województwa Pomorskiego, a w roku ubiegłym II miejsce w konkursie Gdańskich Targów Turystycznych GTT–„Najlepsza promocja turystyki województwa pomorskiego 2009” w kategorii „Impreza Turystyczna”.
Jak co roku w pierwsze trzy dni maja zapraszamy naszych gości do spędzenia kilku niezwykłych godzin wśród wiejskich zagród sprzed stu lat, gdzie toczy się spokojne życie, gdzie kobiety i mężczyźni wykonują swoje codzienne zajęcia. Zaglądając do muzealnych chałup i w obejściach podejrzeć można krzątające się kobiety, z których jedne piorą i maglują bieliznę, inne przędą nici na kołowrotku i tkają na krosnach , a jeszcze inne robią masło w kierzynce i smażą pyszne drożdżowe wafle. Mężczyźni tymczasem szyją i naprawiają sieci rybackie, wyplatają kosze, dłubią klumpy dla koni i kręcą konopne powrozy, potrzebne w gospodarstwie. Ręczną piłą traczną przecierają drewno do budowy domów. Miejscowy garncarz toczy gliniane naczynia na kole. A wokół wszystkich zagród roznosi się zapach pieczonego chleba.
Ale maj na ówczesnej wsi słowińskiej to przede wszystkim pora kopania torfu. Pozyskiwanie torfu było wspólną pracą słowińskiej społeczności wiejskiej. Wszyscy sobie wzajemnie pomagali, a każdy dzień kopania torfu kończyli biesiadą w gospodarstwie, które danego dnia w torf zaopatrywano. Cały dwu-, trzytygodniowy okres kopania torfu, czyli wspólną codzienną pracę i wspólne wieczorne ucztowanie Słowińcy nazywali czarnym weselem.
Czarne Wesele w Muzeum jest nawiązaniem do tej dawnej tradycji. Jego głównym założeniem jest prezentacja prostej techniki wydobywania torfu, stosowanej w XIX w. na bagnistych terenach położonych wokół jeziora Gardno i Łebsko. Toteż na łące w pobliżu zagród można podglądać pracujących przy torfie mężczyzn.
Wszystkich, którzy odwiedzą skansen 1, 2 lub 3 maja zachęcamy do sprawdzenia swoich sił i umiejętności w wykonywaniu tych wszystkich prostych acz nie zawsze łatwych czynności. A spacerując od zagrody do zagrody można podglądać pracę artystów ludowych i amatorów, którzy rzeźbiąc, malując bądź haftując odkrywają tajniki swojej sztuki. Nie zabraknie też muzyki ludowej: zaproszone zespoły będą grały, śpiewały i tańczyły we wszystkich obejściach.
A po pracy, spacerze i wysiłku żur słowiński i chleb ze smalcem podane na świeżym powietrzu smakować będą wyśmienicie. Dłużej pobiesiadować będzie można w rozpoczynającej działalność, gastronomiczną i hotelarską, Karczmie „u Dargoscha” oraz przy punktach gastronomicznych na łączce opodal zagród.
Tradycyjnie już zapraszamy 1 maja na otwarcie dwóch nowych wystaw czasowych:
• godz. 11 w chałupie z Żoruchowa: Otto Kuske. Malarz pomorskiej ziemi.
• godz. 12 w budynku dawnej szkoły: „Nie tylko ośla ławka. Osobliwości dawnej szkoły wiejskiej”
Istnieje możliwość dojazdu na imprezę busem podstawionym przed Muzeum w Słupsku, godziny odjazdu: 10.00 i 12.00 powrót 15.30. Bilety na przejazd w cenie:9 zł normalny i 5 zł ulgowy bezpośrednio u kierowcy. Ilość miejsc ograniczona!!!!
www.muzeumkluki.pl
UWAGA!!!ZMIANA DNI I GODZIN OTWARCIA MUZEUM !!!
2010-02-19
DO 31 MARCA 2010 ROKU MUZEUM W KLUKACH CZYNNE:
Poniedziałek (czynna tylko jedna zagroda, wstęp bezpłatny): 9.00 – 15.00
Wtorek : 9.00 – 15.00
Środa : 9.00 – 15.00
Czwartek: 9.00 - 15.00
Piątek: 9.00 – 15.00
Sobota: 9.00 - 15.00
Niedziela : 9.00 – 15.00
W SEZONIE OD 1 MAJA DO 31 SIERPNIA MUZEUM W KLUKACH BĘDZIE CZYNNE:
Poniedziałek : NIECZYNNE
Wtorek : 10.00 – 18.00
Środa : 10.00 – 18.00
Czwartek: 10.00 - 18.00
Piątek: 10.00 – 18.00
Sobota (czynna tylko jedna zagroda, wstęp bezpłatny: 9.00 - 15.00
Niedziela : 10.00 – 18.00
POZA SEZOENEM OD 1 WRZEŚNIA DO 30 KWIETNIA MUZEUM W KLUKACH BĘDZIE CZYNNE:
Poniedziałek : NIECZYNNE
Wtorek : 9.00 – 15.00
Środa : 9.00 – 15.00
Czwartek: 9.00 - 15.00
Piątek: 9.00 – 15.00
Sobota (czynna tylko jedna zagroda, wstęp bezpłatny: 9.00 - 15.00
Niedziela : 9.00 – 15.00
Muzeum jest nieczynne w dniach: każdy poniedziałek, 1 stycznia, 25 grudnia, 1 dzień Świąt Wielkanocnych
Zwiedzanie Muzeum należy rozpocząć conajmniej godzinę przed zamknięciem!!!!!!
DOJAZD NA "POŻEGNANIE LATA W SKANSENIE" 20 września!!!
2009-09-18
Istnieje możliwość dojazdu na imprezę plenerową "Jesień się pyta co lato zrobiło. Pożegnanie lata w skansenie" autokarem podstawionym na dziedzińcu zamkowym.
Godziny odjazdu: Słupsk - Kluki : 9.30, powrót Kluki - Słupsk: 14.30!!!
Bilety w cenie 9zł i 5 zł do nabycia u kierowcy autobusu!!!
SERDECZNIE ZAPRASZAMY!!!!
POŻEGNANIE LATA W SKANSENIE
2009-09-09
JESIEŃ SIĘ PYTA, CO
LATO ZROBIŁO.
20 września 2009 W GODZ. 10.00-16.00
Gdy nadejdzie wrzesień
rolnik ma pełną kieszeń.
To dawne przysłowie ludowe jest mottem imprezy, która ukazuje czym żyła i zajmowała się dawna wieś jesienią. Tradycyjne społeczności wiejskie, jako w dużej części samowystarczalne gospodarczo były uzależnione od plonów i od efektów własnej pracy niemal całkowicie. Toteż jesień była czasem podsumowań. Okazywało się jak duże są plony, czy spichrze i spiżarnie będą zimą wypełnione po brzegi czy też nie a wtedy na przednówku, czyli wiosną, w oczy zajrzy głód. Jesień była porą roku pod znakiem obfitości i wesela a jednocześnie jeszcze ciężkiej pracy, która zmierzała do zakończenia sezonu prac polowych i zabezpieczenia zapasów na zimę.
Jak przed wiekiem młócono zboże, czym oddzielano ziarno od plew, w jaki sposób ze słomy powstawała sieczka? Jak konserwowano łodzie rybackie, co to jest kleszczka a co to kądziel? Co składało się na codzienne pożywienie, po co wyciskano sok z buraków, jak smakowała „Klitundplome” i brukwiówka. Gdzie i jak wędzono ryby, czy kiełbasy tak samo?
Na te i wiele innych pytań znajdą Państwo odpowiedź biorąc udział w Pożegnaniu lata w skansenie.
Pożegnanie lata w skansenie to impreza plenerowa, która próbuje przywrócić klimat, zapach, brzmienie dawnych jesiennych dni słowińskiej wsi. Zapraszamy do obserwowania a także uczestnictwa w jesiennych zajęciach, jakie wykonywali chłopi i rybacy, kobiety i mężczyźni. Zapraszamy do degustacji dawnych potraw, napojów. Zapraszamy również do posłuchania muzyki i pieśni. Jesień na dawnej wsi była bowiem porą wyprawiania wesel, zabaw, ucztowania. O tej porze roku najłatwiej było ugościć rodzinę i sąsiadów. Nawiązując do tego zwyczaju zapraszamy do obejrzenia przedstawienia wesela jamneńskiego (czyli obrzędu weselnego z enklawy kulturowej z Jamna koło Koszalina) a także do wsłuchania się w dawne pieśni i muzykę.
Zapraszamy do Kluk na imprezę, dzięki której odnajdziemy dawne, zapomniane lub nieznane zapachy i smaki. Odnajdziemy jesień pachnącą świeżo zoraną ziemią, smażonymi śliwkami i borówkami, jesień osnutą dymem z kartoflisk i domowych wędzarni wypełnionych kiełbasami i węgorzami. Zapraszamy zatem do odkrywania smaków i zapachów pochodzących z przeszłości a także do wspólnej zabawy w Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach.
Co i gdzie się dzieje
Magazyn rybacki (nr 2)
- smołowanie łodzi
- wędzenie ryb
Szałas rybacki (nr 3)
- naprawianie sieci kleszczką
Zagroda Josta i Klicka (nr 6)
- gotowanie zupy z żółtej brukwi
- przędzenie lnu
- wyrób masła w kierzynce
- odciskanie twarogu w prasie
- wyrób powrozów
Chałupa Charlotty Klück (nr 7)
- kiszenie kapusty
- wyciskanie soku z buraków
Zagroda Alberta Klücka (nr 9)
- cięcie sieczki
- dłubanie klumpów
- ostrzenie noży
- palenie kawy zbożowej
- pieczenie wafli drożdżowych
Piec chlebowy (nr 4)
- wypiek chleba (włożenie 12oo wyjęcie 133o)
- pieczenie bab drożdżowych
Zagroda Keitschicków (nr 10)
- młócenie zboża elektryczną młockarnią z lat 20. XXw.
- czyszczenie ziarna na wialni
- wyrób i wędzenie kiełbas
- smażenie borówek z gruszkami
- gotowanie Klitundplome
Scena za zagrodą Keitschicków
-pieśni żniwne i dożynkowe w wykonaniu zespołu Modraki z Parchowa – godz. 1200
-wesele jamneńskie w wykonaniu zespołu Kalina z Dobrzycy – godz. 1245
-kaszubskie pieśni i muzyka – godz. 1400
Co można kupić i zjeść
- wędzone ryby
- zupę rybną i żurek
- słowiński chleb ze smalcem
- drożdżowe wafle i babki
- kawę zbożowo-naturalną
- domowe ciasta
- miód i wyroby z wosku
Dodatkowo wystawy czasowe:
Chałupa z Żoruchowa (nr 8)
-Mennonici na Żuławach
Słowińskie Centrum Kultury
– Wystawa poplenerowa II Międzynarodowego Pleneru Artystów Nieprofesjonalnych „Śladami Maxa Pechsteina”
1 |
2 |
3 |